آخرین شماره نشان های ماندگار

نشریه نشان های ماندگار

گفت و گو با مهدی مستاجران، مدیرعامل شرکت سی بن سازه مهر؛

رکود صنعت ساختمان نتیجه برندینگ معکوس

گفتگوی ما با مهدی مستاجران، مدیر عامل شرکت سی‌بن‌سازه مهر؛ یکی از صنعتی سازان ممتاز کشورمان با ذکر تک بیتی از غزل حافظ شروع شد:

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن / شرط اول قدم آنست که مجنون باشی

این کارشناس ارشد سازه عمران معتقد است، باید عاشق باشی تا بتوانی مشکلات کسب و کار موجود در شرایط کنونی صنعت ساختمان را تحمل کنی. راه ساخت و ساز در شرایط سخت اقتصادی پر پیچ و خم است و گاها فرسایشی. او خوش اخلاق است و سوال‌ها را با گشاده رویی پاسخ می دهد. پیداست سرد و گرم این راه پر چالش را به خوبی چشیده است… گاهی از صنعت ساختمان متوقع و گاهی متعصب است… او معتقد است در عین سختی باید ایستاد و برای کشور سازندگی ایجاد کرد… شرکت او به صنعتی سازی و سبک سازی مشهور است و فراوانی لوح های تقدیر سوار بر دکور دفترش گواه بر موفقیت هایش است… گپ و گفت ما با مهدی مستاجران، مدیر عامل شرکت سی‌بن سازه مهر و رئیس انجمن سازه‌های سبک ایران را بخوانید:

مصاحبه از سولماز ایمانی

جناب مستاجران لطفا ضمن اشاره به رزومه شرکت، پروژه‌های انجام شده یا در حال انجام سی‌بن را معرفی کنید…  

گروه مهندسی سی‌بن در سال ۱۳۷۲ مطالعات و تحقیقات خود را در زمینه ساختمان های پیش ساخته (صنعتی سازی ساختمان) آغاز کرد و ضمن آشنایی با انواع سیستم های ساختمان های پیش ساخته در دیگر کشورها، در جریان زلزله بم؛ در امر اسکان موقت شرکت کرده و در مدت ۶ ماه موفق به احداث ۲۰۰۰ واحد سکونتگاه یا مسکن پیش ساخته در منطقه زلزله زده شد. در سال ۱۳۸۴ این شرکت تحت نام شرکت مهندسی سی‌بن سازه مهر به ثبت رسید که فعالیت ها بیش از پیش در سراسر کشور تدام یافت.

سی‌بن به عنوان شرکت رتبه یک ابنیه و تاسیسات از سازمان برنامه و بودجه کشور صفر تا صد مراحل طراحی، ساخت، اجرا و تامین مصالح (حتی مصالح وارداتی) را  به عهده دارد. سی‌بن مجری ساختمان بصورت  EPC است و کلیه خدمات فنی و مهندسی، طراحی، تامین کالا، ساخت و اجرا توسط کارشناسان داخلی و خارجی شرکت انجام می شود.

در ابتدا بکارگیری تکنولوژی های به روز دنیا مانند سبک سازی به روش های سبز مد نظر قرار گرفت تا در استفاده از میلیونها تن مصالح بنایی صرفه جویی شود. در روش سبک سازی که تمامی اجزاء سازه ای با اتصالات پیچی به هم متصل می شوند بحرانهایی مانند زلزله، باد و برف را به خوبی مدیریت و جلوی آسیب های جدی جلوگیری می شود. این ساختمان ها به دلیل یکپارچگی اجزای تشکیل دهنده و سبکی وزن، مناسبترین رفتار را در برابر نیروهای وارده ناشی از زلزله را از خود نشان می دهند. استفاده از پانل های گچی (Gypsum Board) و پانل های سیمانی (Fiber Cement or Cement Board) در پوشش دیوارها، شرایط پیش ساختگی با مطلوبیت بالا را برای ساختمان های ساخته شده به روش صنعتی را فراهم می سازد.

تکنولوژی که در مرحله ساخت مسکن موقت در زلزله بم استفاده شد Light Steel Frame یا همان قاب‌های سبک فولادی بود، درسته؟ 

دقیقا، از این تکنولوژی قبل از بحث استفاده از Dry Wall کناف در ساخت  ویلا و بیمارستان استفاده شده است. با تکنولوژی سبک سازی ۳ بیمارستان محب کوثر، مهر و یاس و بیمارستانهای هاشمی نژاد، امام خمینی، قلب شهید رجایی و کسری (بصورت سازه اصلی و یا زیرسازه) ساخته شده اند، اخیرا نیز سیستم LSF  در بیمارستانی در یزد مورد استفاده قرار گرفته است.

همزمان با ساخت بیمارستان، پروژه های بلند سازی نظیر مانند ساختمان بانک گردشگری در ۲۱ طبقه آغاز شد. طراحی معماری و ساخت و ساز با کیفیت عالی توسط سی‌بن این پروژه را به یکی از ساختمان‌های شاخص اداری کشور تبدیل کرده است. در ساخت این پروژه کمترین مصالح (سنتی شن، سیمان، گچ ، آجر …) استفاده شده و اکثرا از سیستم خشک و قاب بندی مورد استفاده قرار گرفته و دیوارها نیز مجهز به سیستم قاب های LSF است.

همچنین، برای اولین بار در ایران برای کم کردن اثرات نیروهای زلزله در این ساختمان از میراگرهای لرزه ای استفاده شده است تا ساختمان بعد از زلزله در شرایط بهره برداری باقی بماند، لازم به ذکر است که استفاده از میراگرها از یک سو، وزن سازه را  به حداقل می رساند و از سوی دیگر، ساختمان بعد از زلزله در شرایط بهره برداری باقی می‌ماند.

سی‌بن ضمن اجرای ساختمان های اداری شاخص، در زمینه انبوه سازی نیز فعالیت های بارزی داشته است، گفتنی است، سی‌بن بالغ بر هزار واحد انبوه سازی در پروژه مسکن مهر و امید انجام داده است که با ۳۲۴ واحد اداری و ۶۰ واحد تجاری در منطقه ۱۸ چندماه پیش توسط آقای رئیس جمهور افتتاح شد.

فعالیت شرکت سی‌بن سازه گستره ای از انواع ساخت و ساز را شامل می شود، این شرکت از ویلاسازی گرفته تا بیمارستان سازی و ساختمان های مسکونی، اداری، تجاری، ساختمان های بلند و در نهایت ساختمان های مدرن و لوکس را در رزومه خود دارد.

ما در منطقه یک ساختمان سازی های متنوعی اجرا کرده ایم که بارزترین آنها ساختمان در حال ساخت گوهر فرمانیه است. این ساختمان لوکس را می توان یکی از پروژه هایی دانست که برای دستیابی به طراحی معماری ایرانی مدرن شده با وسواس شدید و تحقیق فراوان در حال اجراست. ما برای پیاده سازی سبک خاص و جدیدی از معماری ایرانی مدرن در گوهر فرمانیه سعی کردیم به جای استفاده از المان های معماری اروپایی، رومی و طرح های کلاسیک از المان های اصیل و زیبای ایرانی استفاده کنیم و فرهنگ معماری بومی و ایرانی اما در عین حال مدرن را ترویج دهیم.

گوهر فرمانیه دارای زیربنایی در حدود ۱۰ هزار متر مربع، ۴۷۰۰ متر مفید مسکونی در ۱۴ طبقه که ۷ طبقه مسکونی، ۲ طبقه لابی و ۴ طبقه منفی و روف گاردن است. در این ساختمان از تکنولوژی های روز استفاده شده است. گوهر فرمانیه هوشمند است و در ساخت آن از مصالح سنتی بنایی استفاده نشده است. همچنین، در ساخت آن مباحث ۱۸ و ۱۹ مقررات صوت و انرژی کاملا رعایت شده است.

ساختمان مدرن شارستان نام پروژه دیگری در سعادت آباد است. این ساختمان با زیربنای ۱۴۵۰۰ متر ۱۵ طبقه ای ساخته شده است که ۱۱ طبقه آن روی همکف است، یک طبقه لابی دارد و با ۱۰ طبقه مسکونی، زیربنای مفید مسکونی آن نزدیک به ۸۷۰۰ متر است.

از سبک معماری اصیل ایرانی گفتید، وضعیت کلی معماری در ایران را چطور ارزیابی می کنید؟  

به نظر من سبک های معماری مدرن امروزی که کاملا مینیمال است چندان مناسب واحدهای مسکونی ایرانی نیست چون خانواده های ایرانی در بلند مدت نمی توانند با فرهنگ های دیگر ارتباط ذهنی برقرار کنند. ما در واقع سبک معماری ایرانی متناسب با فضاهای زندگی ایرانی را مدنظر قرار داده ایم و برای حصول نتیجه سبکها و معمارهای متفاوت و برجسته ای را زیر نظر داشتیم و این کار را با خلاقیت خانم مهندس شیرین سهرابی پیگیری و به نتیجه رساندیم.

سیستم تاسیسات(الکتریکال و مکانیکال) در شرایط کنونی را چطور ارزیابی می کنید؟  

سیستم تاسیسات ساختمانی الکتریکال و مکانیکال به دو قسمت تقسیم می شود. برای اینکه یک قلب سالم در ساختمان به تپش بیفتد باید متریال استاندارد در کنار اجرای خوب ایجاد شود. قطعا نمی توان این دو را از هم تفکیک کرد. این دو با کیفیت بالا می توانند یک ساختمان شاخص و برند بسازند، استفاده از متریال و اجرای صحیح لازم و ملزوم یکدیگرند.

ما معتقدیم تاسیسات ساختمان نیز با روش های صنعتی، نگهداری مناسب و قابل دسترس می تواند عمر مفید سیستم تاسیساتی و ساختمان را به ۸۰ سال برساند. لوله های تاسیساتی امروزه مانند گذشته در زیر کف ساختمان تعبیه نمی شوند، امروزه استفاده از متریال های استاندارد و اهمیت افزایش سرعت دهی به دسترسی جهت تعمیر و تعویض تجهیزات تاسیساتی یک استراتژی ضروری محسوب می شود.

بر هیچکس پوشیده نیست که در شرایط کنونی مقدار زیادی از دسترسی ما به متریال های برتر دنیا (به خصوص در بخش پکیج های ساختمان) محدود شده است.  برای مثال امروزه تهیه آسانسور از برندهای شاخص دنیا دشوار است.

من معتقدم اگر برخی استثناها را کنار بگذاریم، امروزه دسترسی به تاسیسات وارداتی وجود ندارد و این عدم دسترسی، دو رو دارد. یک روی آن این است که برندسازان و سازندگان بناهای لاکچری قطعا در بین برندهای ایرانی به دنبال خرید تکنولوژی و متریال ساختمانی ارتقا یافته هستند، اما روی دیگر نیز آنجاست که راهی برای مجاب کردن تولیدکنندگان برای تولید با کیفیت برتر بیابند که ناخودآگاه صنعت تولید داخلی را به مدل ها و برندهای خارجی نزدیک می کند.

مثالی می زنم، پراید را نمی توان معادل مرسدس بنز دانست، بنابراین از جایی که امروز نمی توانیم بنز تولید کنیم پس مجبوریم برخی قطعات را وارد و برخی دیگر را با کیفیت هیوندای بسازیم. فراموش نکنیم، صنایع با هم متفاوتند. اتفاقی که در صنعت خودرو افتاد در صنعت ساختمان رخ نمی دهد.

اهداف سازندگان و تولیدکنندگان در شرایط فعلی یا با وارد کردن برخی اجناس که قابلیت وارداتی دارند یا تولید برخی دیگر که قابلیت تولید دارند پیش می رود. در این بین برخی از شرکت های تاسیساتی توانسته اند برندهای خود را تحت فشارهای تحریم و مسائل اقتصادی از نظر کیفی ارتقا بدهند. برای مثال شرکت آرن تهویه که برای سی‌بن چیلر تولید می کند، دارای یکی از بهترین و رضایت بخش ترین تجهیزات و تاسیسات سردخانه ای است. در گذشته ما از تجهیزات تاسیساتی برند CENTURY کره یا CLIMAVENTA ایتالیا استفاده می کردیم و اکنون تجهیزات تاسیساتی AREN به جهت مونتاژ ۸۰ درصدی قطعات با استانداردهای جهانی و برندهای مطرح دنیا مطابقت دارد.

شرکت های فعال در بخش آسانسور نیز پس از آنکه در واردات با مشکل مواجه شدند شروع به واردکردن قطعات و اسمبل کردند و با نقشه های ساخت KONE و FUJITEC و KOHLER و SCHNEIDER و OTIS در تلاشند تجهیزات خود را در سطح بالا نگه دارند.

همچنین ما برای پیشبرد پروژه هایمان با شرکت های آلتک، سرماسازان جام جم، پارسیان دیزل و فتح ایران نیز همکاری و از محصولاتشان استفاده می کنیم.

جناب مستاجران در برخی آمارها آمده است؛ تعداد پروژه های تولید ساختمان در سال ۹۷ چیزی در حدود ۳ درصد افت داشته است… وضعیت کلی ساخت و ساز در شرایط کنونی متاثر از تحولات اخیر سیاسی و اقتصادی را چگونه ارزیابی می کنید… در حال حاضر ساخت و ساز در کشور ما در چه مقطعی قرار دارد و به کدام سمت در حال حرکت است؟  

ساخت وساز در ایران برگرفته از شرایط سیاسی و منتج شده از شرایط اقتصادی و بیش از همه امنیت سرمایه گذار است. ما اگر ساختمان سازی ها در ایران را به دو بخش ۹۵ درصدی و ۵ درصدی تقسیم کنیم. بخش ۵ درصدی به قشر سازندگان سرمایه دار و طرفدار ساختمان های لوکس و مارکدار تعلق داشته و ۹۵ درصد دیگر به قشر سازندگان متوسط و پایین تر و ساختمانهای عمومی اختصاص می یابند.

کشور ما با توجه به شرایط عمومی جامعه و به جهت نیاز به واحدهای مسکونی؛ شدیدا با کمبود مسکن مواجه است. این گفته با آمار بالای وجود ساختمان های خالی اشتباه نشود، جمعیت کشور ما بین دهه ۶۰ افزایش پیدا کرد، متولدین این دهه اکنون به سن ازدواج رسیده اند و ۱۰ تا ۱۲ میلیون زوج در شرایط ازدواج قرار گرفته اند که نیاز به مسکن دارند.

این مساله به سیاست های پیشین مسکن سازی بر می گردد که مسئولین معتقد بودند کشور سالانه به ۱/۵ میلیون مسکن نیازمند است تا هم بافت فرسوده نوسازی شود و هم نیاز زوج ها و افراد نیازمند به مسکن رفع شود. پس کشور ما قطعا نیازمند مسکن است، اما مسکن های موجود جوابگوی نیاز فعلی در سطح کلان کشور نیست. در سالهای اخیر، نقدینگی ها با توجه به تورم بالا وارد بازارهای مختلفی شدند. این در حالی است که سرمایه ها در بازارهای موازی مانند طلا، ارز، خودرو متناسب با شرایط بازار و ایجاد امنیت، جذب می شوند. در مقاطعی که کشور از نظر سیاسی و اقتصادی در ثبات بوده تولید مسکن روند صعودی طی کرده است. اگر ثبات قیمتی برگرفته از ثبات سیاسی و اقتصادی اتفاق بیفتد، تولید مسکن و احیاء و ترمیم بافت های مسکونی فرسوده نیز افزایش می یابد. جا دارد به این نکته اشاره کنم که از منظر مدیریت بحران تنها در یکی از مناطق تهران اگر زلزله رخ دهد چیزی در حدود ۸۰۰ هزار نفر در معرض خطر خواهند بود.

این دلیل کاهش تولید مسکن که مشخص  است، اما برای رصد وضعیت قیمت مسکن می توان به افزایش آنی قیمت مصالح ساختمانی که در شرایطی خارج از انتظار افزایش ۳ برابری را تجربه کرد و بر بازار مسکن تاثیرگذار شد، اشاره کرد.

اگر متوسط قیمت تمام شده واحد مسکونی معمولی در تهران را متری ۸۰۰ هزار تومان در نظر می گرفتیم، این رقم یکباره به ۲/۴۰۰ میلیون تومان رسید، اگر این میزان قیمت به افزایش قیمت زمین، دستمزد اجرا و افزایش تعرفه های شهرداری اضافه شود و با قدرت خرید مردم مقایسه شود دلیل کاهش تقاضا مشخص می شود و طبیعی است در چنین شرایطی تولید ساخت و ساز برای سرمایه گذار خطرآفرین است.

و در مورد ساخت ساختمان های لوکس چطور؟  

تولید ساختمان برای قشر ۵ درصدی نیز چیزی در حدود ۳ تا ۲/۵ برابر رشد داشته است. تصور کنید هزینه تمام شده آپارتمان ۲۵ میلیون تومانی یکباره، حداقل دو برابر شود. دقت کنید تمام سازندگان این رسته با دغدغه سرمایه گذاری در شرایط کنونی مواجه شده اند و نمی دانند ارزش سرمایه ها نسبت به بازار ارز، طلا و … حفظ می شود یا ممکن است از بازارهای موازی عقب بیفتد. البته این تمام ماجرا نیست بلکه شرایط با توجه به شرایط منطقه ای نیز تغییر می کند.

در چنین شرایطی، اگر کسی راضی نشود بابت خرید یک آپارتمان متری ۵۰-۴۰ میلیون هزینه کند آن سرمایه گذاری به مخاطره می افتد، اما اگر چنانچه به سرمایه گذار ایرانی ضمانت ثبات بازار ۲ ساله داده شود مطمئنا رونق به بازار باز می گردد. در ایران صنعت ساختمان بزرگترین صنعتی است که چرخش و گردش مالی را در پی دارد.  بقیه صنایع کشور (به جز نفت و پتروشیمی)، به قدر کافی قوی نیستند تا در داخل کشور ثروت سازی کنند. بخاطر همین دولتها برای اینکه چرخش اقتصادی ایجاد کنند به تولید مسکن روی می آورند. نگاه کنید در دوره دولت قبلی مسکن مهر و در این دوره مسکن امید تعریف شد که به دلیل شرایط اقتصادی، عدم تزریق نقدینگی و عدم اعتماد سرمایه گذار نتوانستند شرایط بهینه ایجاد کنند و همچنان قیمت ها افزایش پیدا کرده است.

بسیاری از سازندگان در شرایط کنونی که جنابعالی هم توضیح دادید بر سر دو راهی بودن و نبودن گرفتار شده اند و  نیم نگاهی به بازارهای موازی دارند، شما ماندن را پیشنهاد می کنید یا رفتن را؟  

پیش از این به غزلی از حضرت حافظ اشاره کردم؛ اگر سازنده عاشق نباشد در این صنعت دوام نمی آورد. من به عنوان یک عضو کوچک صنعت ساخت و ساز هیچوقت به بازارهای موازی مسکن فکر نمی کنم و حاضر نیستم سرمایه خود را به بازار دیگری سوق دهم، مگر آنکه مجبور شوم.

من به عنوان یک سازنده تخصصی و سرمایه گذار به این نتیجه رسیده ام که ساخت و ساز در ایران هیچوقت ضرر نخواهد داشت. معمولا قیمت ها هر ۵-۴ سال هماهنگ با قیمت دلار افزایش می یابد، اما در انتها همیشه  قیمت ها از دلار عقب می افتد. بحث تبلیغ ایجاد تورم نیست اما حقیقتا من به عنوان سازنده تا جایی که بتوانم برای تامین سرمایه، ساختمانم را می فروشم و ترجیح نمی دهم نقدینگی خود را تبدیل به دلار یا سکه کنم و ترجیح می دهم بقیه ملک را نگه دارم تا تلاطم بازار بخوابد و شاهین ترازو در کفه های شرایط مختلف اقتصادی روبروی هم قرار بگیرد. همه شاهد بودند که قیمت مسکن با تاخیر ۶-۵ ماهه، متناسب با تورم با قیمت ارز برابری کرد. در ایران به جای اینکه یک صفر بردارند یک صفر جلوی پولها گذاشته اند. خودرو، مسکن، دلار و … ۳ برابر شده به جز درآمد قشر حقوق بگیر.

به نظر جنابعالی در شرایط کنونی برندینگ چه تاثیری می تواند بر جایگاه صنعت ساختمان در ایران داشته باشد؟ 

برای پاسخ به این سوال باید کمی به عقب  و دوره ساخت مسکن مهر برگردم. در این دوره ساختمان سازی با یک حرکت معکوس روبرو شد و کیفیت ساختمان سازی در کشور به شدت افت کرد.

سیاست آن دوره، تولید مسکن با کیفیت بسیار پایین بود و همین سیاست باعث شد رونق از بازار مسکن رخت ببندد. در شرایط آن دوره همه شرکتها در هر سطحی برای اینکه بتوانند اقتصاد خودشان را حفظ کنند وارد چرخه تولید مسکن با سطح پایین متری ۳۰۰ هزار تومان شدند. مسئولین، سازندگان را ترغیب می کردند تا با هر روشی حتی با استفاده از متریال های بسیار ضعیف و گاها غیر استاندارد ساختمان های بی کیفیت بسازند. این اتفاق در حالی رخ داد که یک سازنده مطرح با ساخت و سازهای بنام نیز در آن دوره رکود به ناچار به ساخت و سازهای ضعیف تر نیز ورود کند و فرهنگ ساختمان سازی با کیفیت پایین توسعه یابد.

پس بدین ترتیب صنعت ساخت و ساز با برندینگ معکوس مواجه شده…  

دقیقا، مسکن مهر ساخت و ساز با کیفیت پایین را وارد فرهنگ ساختمان سازی کرد. البته در این میان iBBi  و نشان های ماندگار با افکار و تلاش هایی نوین در رشته های مختلف در حال برگرداندن این چرخه به جای اصلی خود هستند و از لحاظ فرهنگی در حال توسعه و ارتقاء کیفیت ساخت و ساز در سطح کشور و با برندسازی، فرهنگ ساختمان سازی با طول عمر مفید ۱۰۰ ساله را ترویج می دهند. این مجموعه در تلاش است با برند سازی، معماری پایدار و تجهیزات تاسیساتی با طول عمر بالا و … را نشر  دهد.

در حقیقت در حال گذر از دوره ای هستیم که قشر عموم جامعه باید با ساختمان های با کیفیت و ممتاز آشنا شود.  با برندسازی می توان فرهنگ ساختمان سازی را در سطح جامعه گسترده و پله پله نشر داد  و به جای تولید ساختمان با عمر ۴۰ ساله که در دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ ترویج پیدا کرده بود ساختمان با طول عمر بالاتر و باکیفیت برتر وارد چرخه تولید شود. در حالی که تولید ساختمان در کشورهای توسعه یافته و کشورهای بهره مند از تکنولوژی بالاتر به اقتصاد بهتر نگاه می کنند ما نیز باید کیفی سازی را در تمام ساخت و سازها و تولیدات خود لحاظ کنیم.

برندسازی می تواند از قشر توانمند اقتصادی به سمت لایه های گسترده تری از ساختمان سازها پیش رود. این همان چیزی است که در شرایط فعلی نیز می توان به عنوان یک امتیاز و یک حرکت بسیار مثبت در تولید با کیفیت بالای ساختمان ها یاد کرد. ما به جهت فرهنگی باید از روش های صنعتی ساختمان مانند ذخیره اقتصاد، ذخیره انرژی( تولید ساختمان برای نسل بعدی بصورت ساختمان سبز و هوشمند) استفاده کنیم.

انرژی های نو کجای این قضیه واقع شده اند؟  

از جایی که کشور ما میزان زیادی ذخایر نفتی دارد، هنوز انرژی های نو اقتصادی نشده است ولی قطعا در آینده این اتفاق خواهد افتاد. من امیدوارم انرژی(بنزین و گاز) در ایران آزاد و سوبسیدهای انرژی از ایران برداشته شود تا کشورمان بتواند با تعادل اقتصادی فعالیت کند نه با اهرم نگه داشتن کاذب قیمت حامل های انرژی.

البته برای نتیجه بخش شدن این امر باید زیرساخت ها آماده شود و دولت باید یارانه ها را هدفمندتر به قشرهایی که از این موضوع آسیب می بینند توزیع کند. امروز انرژی های نو نمی تواند کارساز باشد، به قدری قیمت گاز در ایران پایین است که حرکت به این سمت مقرون به صرفه نیست.

برگردیم به بحث سی‌بن، با رزومه ای که از این شرکت یاد کردید آیا سی‌بن به اهداف و روزهای طلایی خود رسیده است؟   

با توجه به راههای مختلفی که وجود دارد و با توجه به شرایط سخت موجود ما ایستاده ایم. ما ایستاده ایم تا برای کشورمان سازندگی ایجاد کنیم. ما هنوز به روزهای برنزی هم نرسیده ایم چه برسد به روزهای طلایی. امیدوارم نسل بعدی بتواند راه را ادامه دهد و مانند برخی شرکت های ایرانی، منحصر به یک نسل نباشد و مانند برخی شرکت های بین المللی به چندین نسل منتقل شود. متاسفانه تلاطم خاورمیانه بسیاری از شرکت های ایرانی را به کناره گیری کامل یا انصراف از تبدیل شدن به غول های جهانی بازداشته است.

آیا سی‌بن پروژه های بین المللی هم اجرا کرده است؟ در زمینه اخذ استانداردها چه اقداماتی انجام داده اید؟  

هنوز وارد مقوله ساخت و سازهای  بین المللی نشده ایم، اما در ساخت و سازهای ایرانی کلیه ایزو های مربوط به مدیریت، گواهینامه های تایید صلاحیت پیمانکاری و استانداردهای لازم در زمینه ساختمان های سبک مبتنی بر LSF از مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی برای شرکت اخذ شده است و ۲ سال پیاپی به عنوان طرح های برگزیده و تقویت ساختمان های بلند در زمینه شرکت های برتر تولید ساختمان های فولادی از سوی انجمن فولاد صاحب لوح تقدیر هستیم.

سی‌بن در طول دوره فعالیت خود حتما با موانع و مشکلاتی رو برو شده است، لطفا کمی از این موانع بگویید…  

مشکلات قطعا در راه سازندگی نه فقط در ایران، بلکه در سراسر جهان وجود دارد اما در ایران ویژه تر است. از مهمترین معضلات موجود می توان به تعهدات پس از قرارداد در واردات، خرید، قیمت و تحویل اشاره کرد. در بخش ساخت و ساز با کمبود جنس مواجه می شویم و برای تهیه تجهیزات و مصالح برند جهت ساخت ساختمان های لوکس با مشکلات عدیده ای مواجه هستیم. برای مثال، سنگ های خاص را نمی توان تهیه کرد، سنگهایی که سال گذشته متری ۱/۵ میلیون تومان تهیه می شد امسال متری ۵ میلیون تومان است. عدم مسئولیت پذیری و عدم تعهد به کار نیز از مشکلاتی هستند که اوضاع اقتصاد کنونی بر کسب و کارها تحمیل کرده است. می توان گفت، اوضاع اقتصادی رفتارها را نیز تغییر داده است.

 راه حل های سی‌بن در سیاستگذاری های لازم برای افزایش ساخت و سازهای لوکس در شرایط کنونی چیست؟  

در شرایط فعلی و با توجه به وضعیت اقتصادی موجود باید فرهنگ مقاوم سازی ترویج یابد، از استانداردهایی که  مهندسان بر آن قسم خورده اند عقب ننشست و اجازه نداد اوضاع اقتصادی کیفیت پروژه ها را کاهش دهد. بنظر من بهتر است در تولید ساختمانهای لوکس و مارکدار از صنعتی سازی استفاده شود و از استفاده مصالح بنایی سنتی به مرور پرهیز شود. در شرکت سی‌بن تا ۹۰ درصد توانسته ایم با سبک سازی کامل وزن ساختمان ها را کاهش دهیم و در مصرف انرژی بکاهیم. برای مثال، اگر وزن ساختمانی که از مصالح بنایی سنتی استفاده شده یک تن بر متر مربع باشد ما بدنبال کاهش این وزن به ۵۰۰ کیلوگرم بر متر مربع هستیم که تقریبا این خواسته در ساختمان های ما محقق شده است، این در حالی است که ساخت سالانه ۱۰۰ هزار واحد ۱۰۰ متری مسکونی با روش سبک سازی چیزی در حدود ۵ میلیون تن در مصرف مصالح ساختمانی صرفه جویی می شود.

پس پیشنهاد جنابعالی برای افزایش ساخت و سازهای لوکس، صنعتی سازی و سبک سازی است؟ 

صنعتی سازی، سبک سازی و اجرای ساختمان های مارکدار.

 

 

پاسخی بگذارید